Hayatının %99.99′ nu Vergi Olarak Yaşadığını Farkeden Vatandaş Kendini Devlete Bağışlamaya Karar Verdi!

0
221

Kendi halinde tıkırında yaşadığını sanan vatandaşın kafası birgün kısa devre yaptı! Ondan sonra her nedense kafası ters çalışmaya başladı ve beynine bir örümcek dadandı! Örümcek şebekesini öyle bir döşemiştiki vatandaş hayatına verginin nerden girip nerden çıktığını anlamıyordu bile! Yorucu bir gündü arabasına binip eve gidecekti! Bindiği arabanın en az %45 ÖTV %18 KDV’di. Yani kendine bir araba almışken devletede bir araba hediye ettiğinin farkına vardı. Üstelik sadece kendisi değil bu ülkede her yeni araba alan vatandaş devlete bir araba parası bağışlamak zorundaydı! Bu bir yana aracını çalştırmak için kullandığı yakıtın %66’sı yine vergiydi! Araba değil sanki bir canavar, parayla vergiyle beslenen bir canavar! Çünkü bunların dışında her altı ayda bir MTV ödüyordu! Bunları düşünürken az daha kaza yapıp heba olacaktı! O zaman devletin hali ne olurdu allah bilir! Ne olacak demeyin sonuçta vatandaş devletin velinmetidir! Sonunda eve yetişti ve evi alırken devlete yine harç vergisi ödediğini farketti! Sadece bu değildi; yine her yıl oturmakta olduğu ev için devlete vergi ödemek zorunda olduğunu anlamıştı! Hem günün yorgunluğu hem bunları düşünmekten kafası iyice bozuldu! Efkardan bir sigara yakmak istedi! Fakat yaktğı sigaranın %65.25’nin vergi olduğunu farkedince aslında sigarayla beraber içinde bir yangının tutuştuğunu gördü! Sanki içine bir bidon benzin dökmüşler ve sonra kibrit çakmışlar gibi birden alev aldı içi, sanki birden hain bir sıcak basmıştı tm bedenini! İçindeki yangına biraz su serpmek için buz gibi bir bira içmek istedi! Belki gevşer rahatlardı! Fakat o da nesi adamın birayı açmasıyla beraber bu sefer içi buz kesti, çünkü açtğı biranın %63’ü yine vergi olarak devletin kasasına giriyordu! Belliki devlet vatandaşını çok seviyordu, bu yüzden vatandaşı sadece ellerinden ve gözlerinden değil; güneş görmeyen en mahrem yerlerinden bile öptükçe öpüyordu!
Vatandaş bunları düşünürken ünlü şair Orhan Velinin o meşhur ‘Bedava’ şiiri geldi aklına! Demekki artık hava almakta, acı su içmekte bedava değilmiş dedi gülümseyerek! Ondan sonra Cemal Süreyyanın bir sözü geldi aklına her nedense ‘Tanrım şu aldığın hayatta fena değildir üstü kalsın’ Bu sözü birkaç defa tekrar etti. Ardından bilgisayarının başına geçip devlet hazinesine ithafen bir dilekçe yazmaya başladı! Ey devlet hazinesi hayatımın neresine bakarsam bakayım illaki bir delik bulmuş vede bir vergi sokmuşsun! Hayatımın geneline baktığımda yaklaşık %99,99’nu vergi olarak yaşadığımı farkettim! Böylece kendimi mal gibi hissettim! Bu yüzden hayatımın geri kalan bu minnacık kısmınında heba olmaması adına sorumlu vatandaşlık bilinciyle kendimi toptan devlet hazinesine bağışlamak istiyorum! Bunun sonucundada devlet hazinesinede taşınabilir veya hareketli mal olarak kayıtlara geçmek istiyorum! Gereğnin yapılmasını saygılarımla arz ederim diyerek bitirdi. Sabahta ilk iş olarak gidip dilekçesini devlet hazinesine vermeyi kendine görev bildi!
Ramazan Altunöz