Şerefsizler Cennetine Düşen Lama’nın Tükürük Bezleri Kurudu

0
259

Saatlerdir ağzında sakız gibi gevelediği kocaman tükürüğü kendini adam sanan birinin suratına öpücük gibi kondurunca annesinden fena fırça yedi genç lama!
-Ne yapmaya çalışıyorsun? Senin yüzünden her defasında dayak yemek zorunda mıyız, çarşıda rahat rahat dolaşamayacak mıyız, herkese tükürme alışkanlığını kimden kaptın anlamış değilim! dedi
-Ne yani benim istediğim surata tükürme özgürlüğüm yok mu? Hem beni niye herkesin arasında azarlıyorsun? Bir daha böyle yaparsan bende alır başımı giderim! diye karşılık verdi delikanlı damarı tutan asi lama!
-Nereye gidiyorsun bakalım kıçına sopayı yemeden? desede annesi
-Bir yer var biliyorum, orada önüme gelen herkesin yüzüne tükürebilirim ve bunun için kimse beni azarlamaz veya kıçıma sopayı basmaz! Ben oraya gidecem!
Ve bir gün gerçekten başını alıp gitti! Günlerce, haftalarca aylarca hayalinin peşinde koştu! Ve yine birçok yerde önüne gelenin suratına tükürdü ve yine her defasında küfürle karışık bir güzel dayak menüsnü tatmak zorunda kaldı! Asi delikanlı lama yediği bunca küfür ve dayağa rağmen bir türlü uslanmıyor ve pes etmiyordu! Bu yüzdende her gün ısrarla kısmeti olan köteği afiyetle yiyerek belasını buluyordu!
Günler birbirinin tıpkısının aynısı diye devam ederken asabi genç lama yine kendini adam sanan birinin yüzüne kocaman bir tükürük salladı! Atış tam isabetti ve adam ne oluyor lan diyemeden çevreden alkış sesleriyle karışık bravo, ağzına sağlık, bir daha tükür bu şerefsizin yüzüne sesleri yükseldi! Lama’da seri atışa bağlamış gibi defalarca adamın yüzüne tükürdü ve hiçbir küfür veya sopa yemediği gibi onu çılgınca alkışlayıp daha çok tükürsün diye tezahürat yapan bir grup vardı!
Lama şoka girmişti! Ben rüyada mıyım gerçekte miyim diye anlamak için başka birinin suratına daha tükürdü! Ve yine dişlerini sıkarak kıçına gelecek sopayı beklerken yine bravo tükür şerefsizin yüzüne sesleri yükseldi! Havaya iyice giren lama önüne her gelenin yüzüne tükürmeye başladı ve yine aynı sesler ve yine alkış sesleri, yine tebrikler!
Hayretler içinde nereye düştüğünü anlamaya çalışıyordu şaşkın lama! Sanki cennete düşmüş sanki hayal ettiği yerdeydi! İstediği adamın yüzüne tükürüyor ve bu yüzden ne bir azar işitiyor nede bir kötek yiyordu! Aksine tezazürat mı takdir mi dersin, yemek ve su getiren mi, şerefine kadeh kaldıran mı dersin bir tuhaf ortamın içinde buldu kendini! Nihayet sonunda aradığı yeri bulmuştu! Buraya yerleşmeye ve tadını çıkarmaya karar verdi! Hergün sınırsızca istediği surata tükürme özgürülüğü kazanmıştı! O da bunun tadını çıkarıp günlerce haftalarca kimseden tükürüğünü esirgemedi! Yani nerede bir şerefsiz gördüyse hemen tükürüğü suratına yapıştırdı! Lama çok mutluydu çünkü her istediğini yapabliyor ve herhangi olumsuz bir tepki almıyordu! Aksine burada süperstar gibi ağırlanıyordu! Bir sabah uyanıp yine günlük olağan tükürmelerini yapmak üzere yola koyuldu! Ve önüne çıkan ilk hödüke kısmetini vermek için harekete geçti! Fakat bir türlü tüküremiyordu, ne kadar yutkunduysada bir türlü tüküremedi! Anlayacağınız şerefsizler cennetine düşen lamanın sonunda tükürük bezleri kurumuştu!
Bir lama bile o kadar çok şerefsizin yüzüne tüküre tüküre bitirememişti! Tam aksine tükürük bezlerini kurutup misyonunu tamamlamıştı! Ve adamlar o kadar şerefsizki lama kimsenin yüzüne tüküremeyince kimse onu tınlamamış ve artık kimse ona yemek ve su vermiyordu! Başta cennet sandığı bu yerde artık kendini değersiz ve mutsuz hissediyordu! Yüzüne tükürülecek onca insan varken başını alıp mecburen memleketin yolunu tutan genç lamanın içi kan ağlıyordu! Çünkü sonunda anladı ki şerefsizler cennetine düştükten sonra bir lamanın bile tükürük bezleri kuruyordu!
Ramazan Altunöz

TEILEN
Önceki İçerikBurhan Abinin Buhranları
Sonraki İçerikVergi ve Vatandaş